Prison Break Heaven


Ο εγκέφαλος και το σώμα μας είναι σαν τον Γιν και το Γιανγκ…δίχως το ένα από τα δύο δεν μπορεί να υπάρξει σύνολο…κοινώς μαζί δεν κάνουν και χώρια δεν μπορούνε
Τα προβλήματα αρχίζουν όταν το ένα προσπαθεί να τελειώσει το άλλο…και καμιά φορά η σύγκρουσή τους δεν φέρνει την ισορροπία που ορίζει η κινέζικη φιλοσοφία….και γιατί άλλωστε να πάμε μακριά σε Κίνες και Θιβέτ….αφού το παράδειγμα είναι εκείνος ίσως εσύ αλλά και σίγουρα εγώ….
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη αντίθεση από το άσπρο και το μαύρο , το φως και το σκοτάδι , το καλό και το κακό κτλπ….
Η μεγαλύτερη πάλη αντιθέσεων όμως γίνεται ανάμεσα σε μυαλό και καρδιά….γιατί είναι τρομερά δύσκολο να ορίσεις με σιγουριά ποιο από τα δύο παίζει το ρόλο του γιν και ποιο του Γιανγκ… Και το χειρότερο όταν αυτά τα δύο δεν έρχονται σε ισορροπία όπως ορίζει το σύμπαν αρχίζουν τα δύσκολα…
Έτσι δημιουργείται η προσωπική μας φυλακή…σκέψεις που βγαίνουν από την καρδιά και ο εγκέφαλος δεν τα κάνει λόγια να τα δώσει ήχο…άρα σιωπή όπως στα κελιά…
η καρδιά πράττει το μυαλό υπακούει ο εγκέφαλος στο τέλος δικάζει την ψυχή…όπως ο δικαστής στην ετυμηγορία της ποινής…
όταν ο εγκέφαλος ξεκουράζεται η καρδιά κλαίει και η ψυχή θέλει να πετάξει αλλά δεν υπάρχει άδεια εξόδου όπως στα ιδρύματα.…
και όταν τελικά αποφυλακίζεσαι από τις σκέψεις και τα συναισθήματα και ξαναμπαίνεις στο παιχνίδι μετράς απώλειες , χαμένες ευκαιρίες , λάθος κινήσεις , χαμένα βήματα , διάλειμμα ζωής…όπως ακριβώς και ο αποφυλακισμένος ..
αλήθεια ήταν πάντα έτσι οι προσωπικές φυλακές η είναι φαινόμενο ‘00s αυτή η συμπλεγματική πάλη….υπήρξε ποτέ ο παράδεισος της αυθεντικότητας που η καρδιά μιλούσε στο μυαλό και εκείνο γινόταν πνεύμα ψυχής?
αν ναι πόσο τυχεροί όσοι το έζησαν…αν ίσως πόσο μεγάλοι αυτοί που το βίωσαν….αν όχι πόσο μικροί όσοι δεν θα το συναντήσουμε ποτέ….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis