BACK TO BASE

Θυμάμαι κάποτε..δεκαετία του 90..κάθε σαββατοκύριακο την ελληνική τηλεόραση γεμάτη από ελληνικές ταινίες … ασπρόμαυρες και έγχρωμες σε καθήλωναν , σε έκαναν να γελάς με τις άπειρες ατάκες , σε έκαναν να ανατριχιάζεις με τις κορυφαίες ερμηνείες των ηθοποιών , σε πήγαιναν πίσω στο χρόνο και σου σύστηναν μια Ελλάδα αυθεντική , τόσο ακατέργαστη και τόσο μαγευτικά όμορφη .. ταινίες που δεν έκρυψαν ούτε τη φτώχεια της εποχής , ούτε της κοινωνικές ανισότητές της , ούτε τη ξενομανία ίσως της εποχής τους ,, ταινίες που μέσα από τη σάτιρα τους έκαναν ένα υπέροχο ταξίδι στο χρόνο παρουσιάζοντας σε όλους μας την εξέλιξη αυτού του τόπου..
..όταν αλλάξαμε πλέον χιλιετία και μετά η προβολή τους μειώθηκε αισθητά .. και δεν είναι το μόνο που μειώθηκε αισθητά δυστυχώς σε αυτό τον τόπο μετά την αλλαγή της χιλιετίας…
.. έχω την αίσθηση ότι η ιδιοσυγκρασία μας ανήκει στην εποχή των ταινιών ..αυτό που είμαστε πραγματικά νιώθω ότι πρεσβεύτηκε και φυλακίστηκε σε εκείνη την εποχή…μπορεί να ξαναγυρνάμε σε εκείνες τις μέρες φτώχειας και λιτότητας αλλά όσο επιστρέφουμε στη βάση μας μου προκαλείται η αίσθηση ότι τα πρόσωπά μας δεν είναι ίδια με εκείνα των πρωταγωνιστών....εκείνοι όσο φτωχοί και αν ήταν δεν ήταν μίζεροι…τα μάτια τους έλαμπαν…το κεφάλι τους το είχαν ψηλά .. και προσπαθώ να βρω την αιτία αυτής της τρομακτικής αλλαγής στα πρόσωπά μας ..
..δεν μου αρκούν οι προφανής αιτίες ..
και ως η τελευταία ‘κουτσή Μαρία’ θα τολμήσω να πω και εγώ πως ο νεοέλληνας λατρεύει τον τυπά εκείνης της εποχής γιατί στα μάτια του , στις κινήσεις του στη φωνή του αναγνωρίζει τη ταυτότητά του .. αυτό που μισεί και τον κάνει να χάνει τη λάμψη από τα μάτια του και να σκύβει το κεφάλι του σήμερα είναι το έγκλημα που διαπράττουν εις βάρους του ονείρου του ότι κάποια μέρα μπορεί να γίνει ‘Μεγάλος’ !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis