ΕΛΛΑΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ ΣΟΥ

Παρόλη τη παρούσα κρίση και αφραγκία ξέκλεψα κάποια λιγοστά για τσιγάρα και καφέ και συνάντησα παλιές φίλες που είχα καιρό να δω .. τα θέματα συζήτησης πολιτικά , οικονομικά , κοινωνικά , όχι ότι καμιά από μας βλέπει ειδήσεις .. αλλά αυτό που εντέλει κατάλαβα είναι ότι την αλήθεια την ξέρουμε εμείς μεταξύ μας παρά η τέταρτη εξουσία..η οποία παρεμπιπτόντως σε μόνιμη φάση εδώ και δύο χρόνια με κάνει να νιώθω αμόρφωτη και χαζή γιατί από τα 10 που θα ειπωθούν στις ‘ειδήσεις’ εγώ στοίχημα να καταλαβαίνω τα 9 .. και αλήθεια προσπάθησα να καταλάβω αλλά τζάμπα κόπος .. δεν είναι αυτό το θέμα μου όμως … στον καφέ μας λοιπόν σε ένα πολύ όμορφο κλίμα , αφού τελειώσαμε τις βαρύγδουπες συζητήσεις της εποχής και γειώσαμε τη συζήτηση ως γυναίκες γυρνώντας το κλίμα σε sex and the city .. συνέβη κάτι μπροστά στα μάτια μου που τράνταξε και το μυαλό μου και μου έδωσε την αφορμή να το σχολιάσω .. ανάμεσα στους πολλούς μετανάστες που ανά 5 περίπου λεπτά διακόπτουν την συζήτηση για να σου πουλήσουν ευγενικότατα οι περισσότεροι τη πραμάτεια τους , έρχεται στο δίπλα τραπέζι ένα παιδί γύρω στα 25 από ένα κέντρο απεξάρτησης και με πολύ γλυκύτητα ρωτάει αν θα ήθελαν να βοηθήσουν τον σκοπό του ιδρύματος αγοράζοντας κάτι .. πριν ολοκληρώσει καλά καλά το παιδί τη φράση του .. δημιουργείται μία φασαρία από το πουθενά .. διώχνουν το παιδί κακήν κακώς από τον κάτω όροφο του μαγαζιού και η μητέρα του διπλανού τραπεζιού σφίγγει το μωρό της στα χέρια φωνάζοντας του ‘δεν θα πάρουμε τίποτα , εξαφανίσου και όλα τα σχετικά.. αρκετοί μείναμε σαστισμένοι και κοιτούσαμε το παιδί με πόση αξιοπρέπεια και διακριτικότητα χειρίστηκε το θέμα .. βάζω στοίχημα ότι το παιδί ήταν όντως καθαρό .. τα μάτια και το πρόσωπό του έλαμπαν .. αλλά ακόμα και να μην ήταν σοκαρίστηκα ειλικρινά από τα ταμπού που δέρνουν μέχρι και τώρα την κοινωνία μας .. δεν είμαι περήφανη γιαυτή τη πλευρά της Ελλάδας .. δε μπορεί να υπάρχουν άνθρωποι δίπλα μας οι οποίοι να μην είναι πνευματικά έτοιμοι ακόμα να δεχτούν ότι ο χρήστης δεν είναι ούτε εγκληματίας ούτε σχιζοφρενής .. αρνούμαι να δεχτώ ότι υπάρχουν μάνες που φοράνε παρωπίδες και αντί να προστατέψουν τα παιδιά τους από αυτό το σαθρό πολιτικό και κοινωνικό σύστημα τρέχουν να τα προστατέψουν ανώφελα από τι???? Από το άρρωστο παιδί μιας άλλης μάνας ? Ντράπηκα για εκείνους , στεναχωρήθηκα που δεν τον υπερασπίστηκα , νευρίασα με αυτή την πλευρά των ανθρώπων ,,, παρόλα αυτά όμως τα συναισθήματά μου δεν πρόκειται να προσφέρουν από μόνα τους κάτι ούτε σε αυτό το παιδί ούτε σε όλα τα υπόλοιπα που βασανίζονται ! Εφόσον δεν ζούμε σε ένα κοινωνικά οργανωμένο κράτος για να μεριμνά γιαυτά τα παιδιά , πρέπει να κάνει ο καθένας μας ότι μπορεί .. από το να δέχεται να τους ακούσει .. από το να τους αρνείται ΕΥΓΕΝΙΚΑ .. από το να καλέσει ένα ασθενοφόρο .. μέχρι και να μπει στο ‘σπίτι’ τους και να βοηθήσει εθελοντικά .. με μία πρώτη έρευνα που έκανα υπάρχουν ιδρύματα που δέχονται εθελοντική βοήθεια .. ότι μπορεί ο καθένας μας…

1 σχόλιο:

  1. Οι μάνες αυτές μεγαλώνουν παιδιά που άνετα θα πάρουν το δρόμο του νέου που είδες. Και αυτό γιατί δεν είναι απαραίτητο πως κάθε ένας μπορεί να γίνει γονιός. Αλυσίδα είναι όλα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis