‘ΕΝΑ ΑΣΤΕΙΟ ΚΟΡΙΤΣΙ’

Στα καρναβάλια από μικρή ο φόβος μου ήταν οι κλόουν..και λέω στα καρναβάλια γιατί δεν έτυχε ποτέ σε παιδικό πάρτι να συναντήσω κλόουν..και τώρα που το σκέφτομαι , ευτυχώς που δεν έτυχε…μου έχει μείνει ανεξίτηλη η εικόνα της Βουγιουκλάκη ντυμένη κλόουν στην ταινία ‘ένα αστείο κορίτσι’…ποτέ δε μπόρεσα να καταλάβω πως γίνεται μία καλοβαμμένη με έντονα χρώματα μορφή..και με παιχνιδιάρικη αμφίεση..να μου προκαλεί τόσο φόβο και ανατριχίλα…περνώντας όμως τα χρόνια και φτάνοντας αισίως 21…το πρόσωπο του κλόουν δεν μου φαντάζει πλέον τρομακτικό..μου μοιάζει απίστευτα θλιμμένο…μου βγάζει μία γλυκιά θλίψη και μελαγχολία που κάνει το βλέμμα μου να παγώνει..τρόμος , ανατριχίλα , θλίψη .. ..αυτά για μένα είναι αρκετά για να θεωρήσω τον κλόουν ως αποτυχημένη παιδική διασκέδαση…
..παρόλα αυτά όμως με την ενήλικη ματιά..σε κάθε κλόουν βλέπω ένα γνώριμο πρόσωπο , βλέπω εμένα , βλέπω φίλους , βλέπω γνωστούς , βλέπω συγγενείς , βλέπω άγνωστους περαστικούς , βλέπω ανθρώπους που ‘βάφονται έντονα , που ‘γελάνε’ δυνατά που γεμίζουν ‘χρώματα’ την παρουσία τους .. αλλά εμένα παγώνει το βλέμμα μου στο κοίταγμά τους γιατί μου προκαλεί φόβο και ανατριχίλα η θλίψη τους που δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από τα χρώματα και η μελαγχολία τους που δε μπορεί να σωπάσει κάτω από τα δυνατά γέλια τους….
..φοβάμαι τι θα γίνει όταν τελειώσουν τα χρώματα , στερέψουν τα γέλια και φθαρθεί η αμφίεσή τους..
..ελπίζω να μην αναγκαστούν να ξαναβαφτούν , να μην ξαναράψουν τη στολή τους να μην χρειαστεί να γελάσουν τόσο αθορύβως δυνατά !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis