‘Χαρίζεται λίγη διάθεση’

Ναι είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι…ναι δεν μας λείπει τίποτα…όσο ουτοπικό και να ακούγεται αυτό από το στόμα του οποιοδήποτε Έλληνα στις μέρες μας..υπάρχει και η θετική πλευρά…η Ελλάδα μπορεί να τρώει τα παιδιά της , αλλά αυτός ο γεωγραφικός τόπος είναι ο μόνος σύμμαχος σε όλο αυτό…μέσα σε μία παγκόσμια κατάθλιψη είμαστε τόσο τυχεροί που μας χαρίζεται τζάμπα το πιο δυνατό αντικαταθλιπτικό του κόσμου…(μέχρι βέβαια να φορολογηθεί και αυτό)…βγαίνει ο ήλιος σε αυτή τη χώρα και είναι σαν να ξυπνάει μια ταλαιπωρημένη αρκούδα από τη χειμερία νάρκη….γεμίζουν οι δρόμοι με κόσμο…με ηλικιωμένους που βολτάρουν τρώγοντας σπόρια..με παιδιά που ουρλιάζουν στις παιδικές χαρές…με νέους που γεμίζουν τους πεζοδρόμους και τις παραλίες…όταν τα παράθυρα ενός ελληνικού σπιτιού μένουν ανοιχτά στη διάρκεια της μέρας , καταλαβαίνεις ότι το καλοκαίρι είναι κοντά…δε χορταίνεις να βλέπεις την ομορφιά που γεμίζει αυτός ο τόπος από τις ανθισμένες αμυγδαλιές μέχρι και τους χαμογελαστούς έστω για λίγο ανθρώπους του…ο ήλιος στην Ελλάδα δεν είναι κάτι που θα μας χρυσώσει το χάπι…αλλά κάθε χρόνο συμβολίζει το γέμισμα των μπαταριών μας….ανυπομονώ για την πρώτη φορά που θα αντικρύσω και φέτος μια μικρή τηλεόραση στη βεράντα ενός σπιτιού…ανυπομονώ για το πρώτο κοντομάνικο…ανυπομονώ για τον πρώτο ήχο της σαγιονάρας στην άσφαλτο…ανυπομονώ για όλους τους αυθεντικούς ήχους ενός ελληνικού σπιτιού που αυτή την εποχή του χρόνου ακούγονται μέχρι το δρόμο….ανυπομονώ για την ώρα που δεν θα με εξαναγκάζουν να κάνω δεύτερες σκέψεις να αφήσω αυτό τον τόπο!

 

5 σχόλια:

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis