(μα)μα – μου

Κάθε χρόνο αυτή την μέρα ξετρυπώνονται στιχάκια λουλούδια ευχές και ιστορίες για το πιο κομβικό πρόσωπο της ζωής μας . Την μαμά – μητέρα – μάνα και όπως αλλιώς βγαίνει στα χείλη του καθενός αυτή η λέξη . Μία λέξη που είναι από τις λίγες που έχουν ένα μοναδικό παραλήπτη .
Η δεύτερη Κυριακή του Μάη , ανήκει σε αυτούς τους μοναδικούς παραλήπτες .
Σε κουβαλάει και σε μεγαλώνει μέσα της , σε γεννάει , σου μαθαίνει τη ζωή βήμα βήμα και θα συνεχίσει να προσπαθεί να στην μάθει με τον δικό της τρόπο ακόμα και όταν εσύ θα έχεις κάνει ήδη διατριβή πάνω στο θέμα .
Θα αγχώνεται , θα φωνάζει , θα κάνει όλα εκείνα τα επικά που κατά καιρούς έχουν γίνει σχεδόν άτυποι θεσμοί –από το αν έβαλες ζακέτα μέσα στη κουφόβραση ή αν ο γκόμενός σου έχει παραπάνω σκουλαρίκια από τα επιτρεπτά – θα σε ξεκάνει με όποιο δυνατό τρόπο υπάρχει είτε για να της μοιάσεις (οπότε θα νιώσει ασφάλεια) είτε για να μην της μοιάσεις (οπότε θα νιώσει υπερηφάνεια) . Σχεδόν τις περισσότερες φορές (και όχι ένα αφοπλιστικό ΄΄πάντα΄΄) όλα ξεκινούν από την πιο ανιδιοτελή μορφή αγάπης που υπάρχει .
Από τον γονιό προς το παιδί και όχι το αντίστροφο .
10247389_10201001780126948_84665133722783019_n
Ωστόσο νιώθω πως υπάρχουν και άνθρωποι που η λέξη ΄΄μάνα΄΄ είναι η πιο μισητή και αγαπημένη ταυτόχρονα . Και να φαντάζεσαι αλλά και να μην αντέχεις να φαντάζεσαι μία ζωή χωρίς εκείνη . Ας μην ξεχνάμε πως και οι μητέρες είναι άνθρωποι.
Πολλές φορές δεν έχει σημασία το κίνητρο –που προφανώς είναι η αγάπη- αλλά το αποτέλεσμα .
Υπάρχουν σχέσεις μάνας και παιδιού που στο πέρασμα των χρόνων δεν είναι οι ιδανικές σχέσεις αγάπης λουλουδιών και ευχών .
Υπάρχουν μάνες που πνιγμένες στην αγάπη δεν νιώθουν την κινητήρια για το παιδί τους χαρά , όταν εκείνο επιλέγει άλλον δρόμο από αυτόν που εκείνες θέλησαν .
Υπάρχουν μάνες που κλειδώνουν με την αγάπη τους τα παιδιά μέσα σε ασφαλή κλουβιά .
Υπάρχουν μάνες οι οποίες δεν στάθηκαν ικανές να γίνουν ο κατάλληλος παραλήπτης της λέξης .
Υπάρχουν μάνες οι οποίες πνίγηκαν από τον ρόλο και έπνιξαν και τους αποστολείς της λέξης μαζί τους .
Υπάρχουν μάνες οι οποίες δεν ταίριαξε η ανθρώπινη πλευρά τους με εκείνη των παιδιών τους .
Νιώθω πως αυτή η μέρα ανήκει σε εκείνους που δεν στάθηκαν τυχεροί για να την γιορτάσουν και να την τιμήσουν . Σε όλα εκείνα τα πλάσματα , που οι ιστορίες τους κρύβονται πίσω από τις πόρτες πολυκατοικιών , που δεν έχουν να στείλουν ή να παραλάβουν σήμερα αυτή τη λέξη .
Το πιο κομβικό πρόσωπο στη ζωή ενός ανθρώπου , είναι ο άνθρωπος που γέννησε τον άνθρωπο , που θα γίνει ο άνθρωπος που θα στείλει και θα λάβει την λέξη μια τέτοια μέρα . Εσείς ταιριάζετε με όλους τους ανθρώπους της ζωής σας ?
Έχετε σκεφτεί ποτέ όχι την αναγκαστική αγάπη προς τον άνθρωπο που σας γέννησε αλλά αν αγαπάτε τον ΄΄άνθρωπο΄΄ που κάνει την μαμά σας ?
Το μόνο σίγουρο είναι ότι όταν ακούς τη λέξη μάνα , θα καταλήξει αυθόρμητα σε ένα και μόνο ένα πρόσωπο στο μυαλό σου . Ακόμα και αν αυτή η θέση είναι κενή , ακόμα και αν αυτή η θέση δεν γέμισε με επιτυχία , ακόμα και αν αυτή θέση είναι υπαίτια για πολλά στη ζωή του αποστολέα.
Ακόμα και τότε , πάντα αυτή η λέξη θα χει μόνο έναν παραλήπτη !Και αυτός ο παραλήπτης σήμερα γιορτάζει !
Χρόνια σου πολλά μαμά μου χωρίς πολλά μα-μου !

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis