For A Fistful Of Years #birthday

Ήταν η μέρα που η φύση των έμψυχων και η φύση των αψύχων γουστάρεις να σε προσκυνάει δικαιωματικά, πιστεύοντας  πως ο κόσμος θα ήταν αλλιώτικος χωρίς εσένα και το πόσο καλά έπραξε η φύση-τύχη-συνουσία κλπ που σε δημιούργησε και όλα εκείνα τα εγωιστικά-εγωκεντρικά που παλεύεις να πνίξεις μέσα σου τις υπόλοιπες 364. (ηρέμησε, αστειεύομαι, σχεδόν)

25 χρόνια στην γη λοιπόν.
Ένα «τίποτα» και ταυτόχρονα «τα πάντα» .




Οι σοφότερες σκέψεις στα 25 πάνε κάπως έτσι :

Όλοι οι «επιτυχημένοι» για κάποιο λόγο αγαπούν τα κόμικς ή έχουν κάποια σχέση με αυτά.
Πάντα μέσα στο χώρο σου πρέπει να υπάρχει κάτι σε «κουκουβάγια», μαξιλάρι-στένσιλ-κολάζ-απόκομμα, κάτι τέλος πάντων που να προσδίδει επιτηδευμένη funky-minimal-boho «σοφία».
Το μεγαλύτερο επίτευγμα της γενιάς μου είναι τα τάπερ που μπαίνουν πλέον και σε φούρνο μικροκυμάτων.
Δεν υπάρχει αχρηστότερος μύθος από το κλασικό άσπρο t-shirt που σύμφωνα με τους στιλίστες έχουμε όλοι στην ντουλάπα μας και δεν ξέρουμε τι να το κάνουμε. Έχω ανοίξει πολλές ντουλάπες και δεν βρήκα ποτέ ούτε ένα.
Και η μεγαλύτερη απορία είναι, αν η επιστροφή στη φύση θα ήταν τόσο σέξι αν δεν επέστρεφε εκείνο το μελαχρινό το αγόρι με τα μέλια.
Τέλος με όσους δράκους και αν παλέψεις και νικήσεις, με τον δικό σου τον προσωπικό θα βγαίνεις πάντα χαμένος.
Ααα, όπως και ότι δεν βρέθηκε ακόμα αυτός που θα πάει «το μηδέν στο διακόσια μας…» (Α.Π.)

 Αν τα 25 είχαν μουσική θα ήταν για κάποιο λόγο αυτό :




Να επιλέγεις και να επιλέγεσαι.
Αυτό ευχήθηκα.
Αυτό μου εύχομαι.
Αυτό μας εύχομαι.


25 years of experience (και οι κατασκευαστές ακόμα δεν με συνιστούν..)
I rest my case for the next ……


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis