Το λουλούδι της ντροπής & η Γιαγιά Ελένη

Φύτρωσε κάπου στα τσιμέντα, θύμισε λίγο ιστορίες με λάστιχα, χώματα, ροζιασμένα χέρια, αγαπημένα ρυτιδιασμένα πρόσωπα από το παρελθόν και κόπηκε για να αφηγηθεί σωστά η ιστορία της γιαγιάς. 



Η γιαγιά η Ελένη έλεγε μια ιστορία για αυτό το άσπρο αγριολούλουδο.
Όταν η ίδια ήταν παιδί, αυτό το λουλούδι είχε στο κέντρο του μία τεράστια μαύρη βούλα. Με τα χρόνια η βούλα του μίκραινε και το όλο κόνσεπτ ήταν πως η μαύρη βούλα μικραίνει όσο μεγαλώνει και η «ντροπή του κόσμου», με αποτέλεσμα όταν κάποια στιγμή η ντροπή για την κατάσταση της κοινωνίας πιάσει πάτο η βούλα να γίνει κουκκίδα και στο τέλος να εξαφανιστεί.

Το θυμάμαι το αγριολούλουδο με την μαύρη την κουκκίδα στο κέντρο του, όπως θυμάμαι και την σιγουριά στην φωνή της όταν έλεγε την ιστορία, πως θα έρθει όντως η ώρα που η κοινωνία θα στερήσει την βούλα από το λουλούδι.

Πλέον όντως το λουλούδι φυτρώνει χωρίς βούλες και κουκκίδες.
Είναι τόσο δεδομένο, όσο και ότι η γιαγιά δεν ζει για να πει ξανά την ιστορία του.
Τώρα αν χάθηκε και η ντροπή του κόσμου μαζί με την βούλα του ας μείνει ρητορικό.

Η γιαγιά και το συνονόματο «λουλούδι της ντροπής» της κάπου ανάμεσα στις ιστορίες . (το θεματάκι με την αντηλιά καρατσεκαρισμένο από τότε) 







Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis