Το Δημοψήφισμα Δεν Είναι Τελικός “Voice”

Μία πόλη με νεύρα. Ήλιος κίνηση κλπ για την μετάδοση του vibe της συμπρωτεύουσας. Τα ισοπέδωσε όλα το ξαφνικό «μία χώρα σε παράκρουση».



Όταν "έσπασαν τα νερά" Παρασκευή βραδάκι και ξεκίνησαν ήχοι από σελίδες και ειδοποιήσεις ένιωσα όπως όταν πεθαίνει κάποια γκράντε προσωπικότητα και ακούγονται τηλέφωνα να χτυπάνε από ανοιχτά παράθυρα και φώτα να ανάβουν πίσω από γρίλιες  μέσα στην νύχτα .

Μετά από ένα σχεδόν ολόκληρο διήμερο κολλημένης μουρίτσας σε παντός τύπου οθόνες, υπερπληροφόρησης και παραπληροφόρησης τα αποτελέσματα του overthinking είναι τα εξής :

| Ανάμεσα σε εκείνους που περιμένουν να δουν αν ο Αλέξης είχε όνειρο ζωής να μεταμορφωθεί τελικά σε Ανδρέα Παπανδρέου ή Τσάβες, στο ενδιάμεσο ο Τσίπρας παρέμεινε Τσίπρας και ναι ανακοίνωσε δημοψήφισμα.

| Όσο «ριζοσπαστικό» και αν θεωρείται το δημοψήφισμα (αλά Γιάνης tweets), οφείλεις να έχεις ενημερώσει τον λαό σου πως εκτός από παίκτης θα είναι και αποδέκτης των συνεπειών του παιχνιδιού. Tίποτα δεν "εννοείται". 

| Η τρομολαγνεία έχει άμεση συνάρτηση του πόσου ξεχασμένη-μεγάλη-out of season γραμματοσειρά επιλέγεται από το εκάστοτε Μέσο, για να παρελάσει από την οθόνη σου.

| Από τις σπάνιες περιπτώσεις που η «αλήθεια» έχει τουλάχιστον 4 όψεις και δεν μπορεί να ισχύσει το γνωστό και βοηθητικό «…βρίσκεται κάπου στην μέση». Ποια μέση από όλες; Η αλήθεια εκτός συνόρων και η μεταφρασμένη που φτάνει εντός ή οι πολλαπλές διπλής ανάγνωσης δικής μας παραγωγής ;

| Όλοι όσοι "κόβουν το κεφάλι τους" υπέρ εμπιστοσύνης στην κρίση του ελληνικού λαού, ας το ξανασκεφτούν. Ο ελληνικός λαός πριν λίγους μήνες εξέλεξε κυβέρνηση «αλλαγής» κρυφογνωρίζοντας  πως στην τελική θα τον κυβερνήσει σύμπραξη «πατρίδας θρησκείας οικογένειας- με δύο παραπάνω ΟΧΙ στα οικονομικά του» όπως επίσης κατάφερε να εκλέξει 3ο κόμμα την ακροδεξιά που λογάριαζες για «ετοιμοθάνατη» πίσω από τα σίδερα.


| Δεν θα εξαφανιστεί ποτέ αυτό το αγαπημένο κλισέ σύμφωνα με το οποίο συγκρίνεται διαρκώς η χώρα με άλλες ευρωπαϊκές περιπτώσεις. ΜΜΕ και Κυβερνήσεις απευθύνονται στην Ελλάδα της επαρχίας που νοσταλγεί Μεταξάδες και Παπαδόπουλους, στην Ελλάδα που άδειασε τα αλεύρια από τα ράφια σε διάστημα λιγότερο του 24ωρου, στην Ελλάδα που μετά από ένα μεταφρασμένο πρωτοσέλιδο της Die Welt είναι ικανή να αλλάξει ποσοστά σε δημοσκοπήσεις, στην Ελλάδα που ακόμα και σήμερα δεν χάνει την ευκαιρία να επικαλείται ανεύθυνα δίχως ίχνος ντροπής λέξεις όπως «Διχασμός». Εμάς κυβερνούν, όχι Ισλανδούς και Πορτογάλους.

| Αν στόχος ήταν να δοθεί λίγη παραπάνω εξουσία σε κάθε Έλληνα ικανοποιώντας τα συμπλέγματα που κουβαλάει μέσα του, δίνοντάς του την δυνατότητα να νιώσει «σημαντικός» τότε επετεύχθη. Πριν επικαλεστούμε δημοκρατίες (αφήνοντας στο παρασκήνιο πολιτικά κόστη) και τις ακουμπήσουμε με τυφλή εμπιστοσύνη στα χέρια πολιτών δεν θα έπρεπε να είχαμε ήδη μιλήσει από «παραπροχθές» για το πόσος κόπος χρειάστηκε μεταπολιτευτικά για να  δημιουργηθεί ένα κράμα απαίδευτων πολιτικά, ανέτοιμων πνευματικά και άκριτων πολιτών ;


| Το μόνο που έμεινε είναι η «σκέψη» . Αυτή την φορά δεν πρόκειται ούτε για άλλοθι ψήφου τιμωρίας ούτε για "αλλαγή". Σκέψη (το μεγάλο στοίχημα για όλους μας). Στο τέλος πράξε σύμφωνα με την ευσυνειδησία της λογικής σου.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis