Shit Happens..darling

Ι'm a barbie girl in a barbie world, life in plastic its fantastic.


Όταν αυτό το περίεργο πράγμα που λέγεται έμπνευση ξαφνικά γίνεται καταναγκαστικός συγγενής που αποφεύγεις πατεντικά. 
Όταν παύεις να βλέπεις και απλά κοιτάς. 
Τότε μάλλον αρχίζει αυτή η περίεργη ζαλούρα μέσα στην οποία σχεδόν απαιτείς από άψυχα και έμψυχα εκβιάζοντας με την μοναδική ατελειότητα της ύπαρξής σου το σύμπαν, να κάνουν κάτι για να σε ξαναεμπνεύσουν. 
Ούτε ποίηση μπορούν να γίνουν οι φόβοι όπως είπε κάποτε ο Κ.Β ούτε παραγωγικότητα έφερε αυτός ο Σεπτέμβριος όπως περίμενε κάποια άλλη. 
Κάποιος είχε πει ότι γράφεις όταν δεν ζεις γιατί όταν ζεις δεν βλέπεις. 
Δεν θυμάμαι ποιος το είπε και αν εννοούσε ακριβώς αυτό. 
Ή μπορεί και να θυμάμαι αλλά να μην έχει σημασία. 
Έφτιαξα μια ιστορία που με βολεύει σύμφωνα με την οποία ζεις δεν ζεις νιώθεις δεν νιώθεις γράφεις δεν γράφεις, όταν το κεφάλι ξεκινάει τα ρομποτικά του γίνεσαι γιατρός χωρίς χέρια και ποδοσφαιριστής χωρίς πόδια. 
Και αν αυτό τυγχάνει να σου συμβαίνει στην πιο κρίσιμη στιγμή σου ως γεννημένος εκφραστής του bad timing, τότε παραδίνεσαι. Πίνεις ξοδεύεσαι χάνεσαι ξεθωριάζεις και λογικά μεγαλώνεις ακόμα περισσότερο την ατελειότητά σου γιατί οι εκβιασμοί προς το σύμπαν δεν έπιασαν ποτέ. 
Δεν βλέπω Οκτώβριο βλέπω αγαύες.  

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis