Cry Me A River Λίγο

Tέσσερις φαντασιώσεις που προκλήθηκαν από την μιντιακή πραγματικότητα, δεν είναι kinky (relax) αλλά έχουν την δύναμη να σε κάνουν να νιώσεις λίγο περισσότερο απογοητευμένη από την τελευταία φορά που δεν σου έφερε δώρο ο σάντα κλάους.


First, να σκίσω μία προσβλητική επιταγή και να την πετάξω στο πρόσωπο αυτού που μου την δίνει. Ποτέ, κανένας δεν μου έδωσε επιταγή, άσε που πλέον θα κάνω πως δεν προσβλήθηκα και θα την πάρω κανονικότατα. Δεν είμαστε για κούτελα καθαρά εδώ που φτάσαμε.

Second, να ξυπνήσω το πρωί σε σπίτι γκόμενου και να φορέσω το τσίλικα σιδερωμένο λευκό πουκάμισό του όσο ετοιμάζω τον πρωινό μου καφέ και περιφέρομαι ξυπόλητη νωχελικά στα ξύλινα πατώματα του διαμερίσματος. My men dont wear shirts, για να μην σχολιάσω τα περί διαμερίσματος.

Third, να με πιάσουν στα πράσα σε παρεξηγήσιμο σκηνικό, να πω με στόμφο "δεν είναι αυτό που νομίζεις" και πράγματι να μην είναι αυτό που νομίζει. Μία φορά μέχρι τώρα και ήταν αυτό που νόμιζε.

Fourth, να μου πέσουν τα βιβλία-πράγματα-καφέδες από τα χέρια (πράγμα πολύ πιθανό ειδικά για ανθρώπους που κυκλοφορούν ολημερίς στους δρόμους φορτωμένοι σαν τα γαιδούρια) και να βρεθεί ο κούκλος ο θεός ο ήλιος ο καλοκαιρινός που τυγχάνει να είναι και ο μελλοντικός έρωτας της ζωής μου, να σκύψει να βοηθήσει να τα μαζέψουμε κατά την διάρκεια αμήχανου κοντινότατου eye contact. Ποτέ, κανένας. Αν δεν σε κλοτσήσουν κιόλας που κλείνεις το δρόμο τους, ευχαριστώ να λες.


Dear karma do your best.
Sincerely,
your fucked up Sundays' girl. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis