ΣΟΥ ΛΕΩ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥ ΝΑ ΓΙΝΩ ΤΟ ΜΩΡΟ ΣΟΥ

Αν με ρωτούσε κανείς ποια πιστεύω ότι είναι η μεγαλύτερη αρετή; χαρακτηριστικό; πτυχή; μιας οντότητας που θα ήθελε να είναι "έξυπνη" (και όχι να πιστεύει πως είναι, επειδή εκεί έξω βρίσκει κοινά σημεία με καμιά εκατοσταριά ακόμα ομοίους της) θα απαντούσα με όλες μου τις φωνητικές χορδές και την επιγλωτίδα στα καλύτερά της, η Α-Ν-Τ-Ι-Λ-Η-Ψ-Η. Αν δεν με ρωτούσε πάλι κανείς, δεν πειράζει, γιαυτό το λένε blogging. Για να μην σε ρωτάει κανείς και εσύ να λες. 


(c) Javier Martin/ blindness la tempestad 






Η Α-Ν-Τ-Ι-Λ-Η-Ψ-Η φέρνει τον επαγγελματισμό, αυτή μόνο μετατρέπει τον εγωισμό σε παραγωγικότητα, μόνο αυτή μπορεί να αφήσει την δημιουργικότητα ήσυχη να κάνει την δουλειά της. Επειδή όμως πλέον στα 25+1 έχω κουραστεί να την γυρεύω στα ελληνικά δεδομένα ή ας το κάνω πιο συγκεκριμένο στα συμπρωτευουσιανά δεδομένα (νοτ πολίτικαλ κορεκτ λέξη αλέρτ), αποφάσισα να σταματήσω την προσπάθεια χαρτογράφησης της χαμένης αυτής καψερής αντίληψης εκεί που δείχνει ξεκάθαρα το πράγμα πως δεν υπάρχει. 

Δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Παραδωθείτε, Τα είπανε πριν από εμάς για εμάς. Αν δεν τα βάζεις με την "βλακεία" μία φορά, τότε με την "έλλειψη αντίληψης" να μην τα βάζεις δέκα. Και επειδή σήμερα παραδίνομαι επίσημα στο σύμπαν των μεσοαστών χωρίς αντίληψη, μόνο ένα σάουντρακ θα μπορούσα να φανταστώ. Να το ακούτε όταν φτάσει η δική σας στιγμή παράδοσης (θα το λατρέψετε) και απλά προσπαθείστε να μην σας ξεθωριάσουν παραπάνω από αυτό που μπορείτε να αντέξετε. Αυτό μόνο. Άντε και ένα Πι Ες μετά για την τιμή της επιβίωσης. 



Υγ. Δώσε στον γέρο αυτό που ζητάει για να μην ρίξει την "κατάρα" του. Και πρόσεχε μην περπατάς στα τσιμέντα του άτσαλα γιατί θα χτυπάει την μαγκούρα του με ύφος για να σου θυμίσει ότι αυτός τα έστρωσε. Ααα και μην τυχόν του προτείνεις για το μέλλον του κακοστρωμένου ΤΙΤΑΝ εκεί έξω κάτι καινούριο, γιατί το σλόγκαν "αυτό ξέρω-αυτό εμπιστεύομαι" έχει ντοπάρει τις φλέβες και τα αγγεία του. Βλέπεις; Παραδώσου και εσύ να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα να πίνουμε τεκίλες χωρίς πονοκέφαλο. 

Υγ2. Ακόμα και αν συγχωρήσουμε στην "κρίση" πολλά με τα χρόνια, το γεγονός πως μας καταδίκασε σε χανουμάκια δίχως επιλογή στα χαρέμια των κομπλεξικών που ξέμειναν στην εξουσία τους όταν πάγωσε ο χρόνος το 2010, θα είναι από τα ασυγχώρητα. 

Υγ.3 Ξεθωριάζουμε που ξεθωριάζουμε, ας το κάνουμε με δραματικό τρόπο. Κομβική στιγμή της ζωής μας είναι πια. Αν όχι τώρα τότε πότε; Όταν ξενερώνεις με τον Κωστάκη που "γουστάρει την χωριάτισσα";

Υγ.4 Αυτό που η Άντζυ Σαμίου και η Τζένη Μπότση πετάγονται στα σοβαρά μου αποφθεύματα, το ονομάζω "γοητεία της πολυσυλλεκτικότητας", να ξέρετε. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

© agave a damn
Designed by K. Athanasiadis